image1 image2 image3

ร่วมอนุรักษ์ ป่าทุ่งใหญ่ ห้วยขาแข้ง | ร่วมเป็นแรง พัฒนา ป่าตะวันตก | ร่วมอุดมการณ์ วาดฝัน ให้ป่าปรก | ร่วมสืบสาน ป่ามรดก โลกและไทย

รายงานการสำรวจเส้นทางเดินสัตว์ป่าครั้งที่ ๙



๒๔ กรกฎาคม ๒๕๔๘:  เดินย้อนรอยสำรวจเส้นทางสาย   MHR 03    ซึ่งเส้นทางส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณเริ่มต้นบริเวณหน่วยพิทักษ์ป่ามหาราชถึง หนองกลางทุ่ง ความสูงกว่าพันเมตรจากระดับน้ำทะเล โดยมีจุดหมายบริเวณประตูหินด่านสัตว์ป่า ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเขาหนองกลางทุ่ง ซึ่งเป็นเส้นทางที่มีการลาดตระเวนและสำรวจบ้างแต่ไม่ประสบความสำเร็จในการ บันทึกข้อมูลเส้นทาง เนื่องจากจะต้องบุกทุ่งหญ้าสูง บนสันเขากว้างและมีหุบลึกสลับซับซ้อน

เมื่อใกล้จะขึ้นถึงหนองกลางทุ่ง ลุงสมบัติหนึ่งในคณะสำรวจ ทำมือชูสองนิ้วงอมาทางเราแล้วเอาไปวางที่หัว เป็นสัญญาณบอกเราว่ามีกวางอยู่บนหนอง แล้วตามมาด้วยสี่นิ้ว แน่นอนว่าสี่ตัว เราค่อยๆย่องขึ้นไปดู เป็นกวางแม่ลูกลงกินหญ้ากลางหนอง เมื่อมันเห็นเราก็เดินออกจากหนองเข้าป่าก่อริมหนองช้าๆ

หนองกลางทุ่งเป็นหนองน้ำอยู่บนสันเขาสูง ซึ่งเป็นสันเขาแคบๆมีน้ำเต็มหนองในฤดูฝนและมีแต่กอหญ้าในฤดูแล้ง คณะฯพักที่โคนต้นก่อริมหนอง  เจ้ากวางป่าครอบครัวเดิมก็ลงมาที่หนองอีก ท่าทางไม่กลัวคนเอาเสียเลย
พอตกบ่ายฟ้าเริ่มครึ้ม ฝนเริ่มปรอยเม็ด หยุดเป็นระยะๆ คณะฯวางแผนจะเดินลงทางทิศใต้สักหนึ่งกิโลเมตรแล้วเดินตัดไปทางทิศตะวันออกเพื่อจะหลบหุบลึกกลางสันเขา แต่จีพีเอสเกิดขัดข้องจึงคาดคะเนเอาว่าควรจะเลี้ยวไปทางทิศตะวันตกแล้ว และในที่สุดเราก็คะเนผิด เลี้ยวเร็วเกินไปไม่พ้นหุบเขา และเป็นคำขวัญคณะสำรวจว่าจะไม่มีการถอยหลัง ผิดก็ลุยต่อเพราะเราจะพบอะไรใหม่ๆในทางที่ผิดพลาดอยู่เสมอ กลายเป็นว่าเราต้องเดินตามขอบหุบไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือแบบเฉียงเหนือมากๆ บางช่วงต้องขึ้นลงหุบ แต่ก็เป็นข้อมูลที่ดีว่าร่องสันเขาที่เป็นป่าดิบแล้งเก็บกักน้ำไว้อย่างไร เป็นแหล่งต้นน้ำได้อย่างไร และยังพบร่องรอยสัตว์ป่าที่ลงมาพักผ่อนในหุบอยู่เต็มไปหมด

การสำรวจนับจากนี้คณะไม่ได้พิกัด อาศัยการนำทางจากแผนที่และเข็มทิศ เพราะจีพีเอสชำรุดแบบถาวร ฝนพรำตลอดเวลาถ่ายรูปไม่ได้ รูปสุดท้ายที่บันทึกไว้คือต้นปรงโย้ๆอยู่ริมหุบเขา โดนลมปะทะทางเดียวตลอดเวลาจนโย้ไปอย่างนี้

จากการคำนวณด้วยเข็มทิศคณะสำรวจเข้าใกล้จุดหมายมากๆแต่หาไม่พบ ทั้งประตูหินด่านสัตว์และตาน้ำบนสันเขา แต่กลับพบด่านขนาดใหญ่มุ่งไปทางทิศตะวันออก เราจึงตัดสินใจเดินตามด่านนี้ไป แม้เวลาจะบ่ายมากแล้วก็ตาม แล้วเราก็พบกับสิ่งใหม่ๆจริงๆ เป็นทางเดินสัตว์ป่าเส้นแรกที่ตัดขวางทิศตะวันตกตะวันออกอย่างชัดเจน ตามลักษณะภูมิประเทศของเขาหนองกลางทุ่งที่ด้านใต้จะสูงชันและทอดตามแนวตะวัน ด้านล่างคือห้วยขนาดใหญ่แต่อยู่ลึกมากๆ

เส้นทางเกือบตลอดผ่านแนวป่าไผ่ ไม่เข้าบริเวณทุ่งหญ้าด้านบนเลย ถือเป็นด่านสำหรับเดินทางอย่างแท้จริงจะไว้สำหรับหาหน่อไม้กินก็เป็นเพียงบางฤดูเท่านั้น

แม้จะไม่ได้พิกัดเส้นทางแต่ก็เป็นเป้าหมายหนึ่งที่มีค่าในการสำรวจซ้ำอีกครั้ง

Share this:

CONVERSATION