image1 image2 image3

ร่วมอนุรักษ์ ป่าทุ่งใหญ่ ห้วยขาแข้ง | ร่วมเป็นแรง พัฒนา ป่าตะวันตก | ร่วมอุดมการณ์ วาดฝัน ให้ป่าปรก | ร่วมสืบสาน ป่ามรดก โลกและไทย

การก่อสร้างสถานีวิทยุสื่อสารแม่ข่ายทุ่งใหญ่ (เขาพระฤๅษี) ระยะที่ ๔ ครั้งที่ ๒ ตอนที่ ๒



๒๖ ก.พ. ๔๘
นายศุภกิต(แป๊ะจ่อย)และน้องกุ้ง(ภรรยา)ลุกขึ้นก่อไฟหุงข้าวตั้งแต่ตีห้า เสียงนกร้องเจียวจ้าวเมื่อแสงอรุณแรกเริ่มจับที่ขอบฟ้าที่หลังทุ่งเซซาโว่ ตามมาด้วยเสียงฝูงชะนีที่อยู่ในดงไม้หลังหน่วยที่กู่ร้อง ผสมกับฝูงชะนีที่อยู่บนหัวเขาฝั่งตรงข้ามห้วยกู่รับ ร้องประกาศอาณาเขตตามที่นายประนุชบอก เป็นเหมือนนาฬิกาปลุกธรรมชาติ กาแฟเช้าข้างกองไฟที่อุณหภูมิ ๑๒ องศา ดูจะเป็นที่หมายของทุกคน ลุงพนม นายหมึก ลุงบุญ ผูกเปลอยู่ที่ข้างกองไฟเมื่อคืน ต่างต้องลุกจากเปลเพราะเสียงสมาชิกสนทนากันเริ่มดังหนวกหู

เช้านี้ หัวหน้าฯเอิบแจ้งว่า วันนี้เจ้าหน้าที่เขตฯส่วนใหญ่จะภารกิจงานถึงเที่ยง เนื่องจากต้องออกเดินทางไปสอบ กศน. ที่โรงเรียนคลิตี้ในวันพรุ่งนี้ เช่นเดียวกับพี่อ๋อยและคณะนายแพทย์ภูมินทร์ที่ต้องเดินทางกลับในวันนี้

ช่างอั๋นเร่งรัดให้คณะเจ้าหน้าที่ออกเดินทาง เมื่อถึงหน้างานแล้วเครื่องปั่นไฟถูกสตาร์ท เป็นสัญญาณการเริ่มงานอีกครั้ง คณะเจ้าหน้าที่ถูกแบ่งออกเป็นสามชุดเพื่อทำงานสามอย่างในวันนี้ คือ มุงหลังคาอาคาร ปรับพื้นดินใต้อาคาร และติดตั้งโครงซีลายเพื่อยึดผนังแผ่นไม้เฌอร่า ลุงบุญ นายเจ๊าะ กับนายอ่อง อยู่บนหลังคาอาคาร ทำหน้าที่มุงสังกะสีหลังคาตลอดทั้งวัน กว่างานส่วนนี้จะเสร็จ ก็พระอาทิตย์ตกดินพอดี ลุงพนม นายโบว์ นายทุ่ง รับหน้าที่งานดิน ส่วนที่เหลือรวมทั้งพี่นก ช่างสุภชัย น้องโก้ ต่างชุลมุนวุ่นวายกับงานตัดเจาะโครงเหล็กซีลายเพื่อยึดผนังกับนายช่างอั๋นทั้งวัน น้องนัทช่วยทำหน้าที่บันทึกภาพ นายแพทย์ภูมินทร์กับหัวหน้าฯเอิบ มาคอยอำนวยการและให้กำลังใจแก่คณะเจ้าหน้าที่ฯ

เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง นายช่างสรสิทธิ์โส ก็นำอาหารขึ้นเขามาส่ง เที่ยงครึ่งนายช่างสรสิทธ์โส ก็นำอาหารมาส่ง วันนี้ คณะเจ้าหน้าที่ฯมีอาหารมื้อเที่ยงพอเพียงไม่เหมือนเมื่อวาน หลังมื้อเที่ยงแล้วก่อนที่หัวหน้าฯเอิบจะนำเจ้าหน้าที่ฯส่วนหนึ่งไปส่งที่เขตฯทุ่งใหญ่ พี่อ๋อยให้นายประนุชถ่ายภาพหมู่คณะเจ้าหน้าที่ฯร่วมกันเป็นที่ระลึกก่อนจาก หัวหน้าฯเอิบแจ้งว่าวันพรุ่งนี้เย็นเมื่อเจ้าหน้าที่ฯทำการสอบเสร็จแล้ว จะให้รถหกล้อนำกำลังมาสมทบเพื่อภารกิจงานต่อ

ช่างอั๋นสั่งดับเครื่องปั่นไฟหลังพระอาทิตย์ตกดินแล้ว วันนี้หลายคนเริ่มมีอาการปากแตก เนื่องมาจากบนยอดเขามีลมแรงตลอดช่วงบ่ายทั้งวัน ก่อนลงจากเข พวกเรายืนมองดูไฟป่าที่ไหม้ลามจากตีนเขาไต่ขึ้นสันเขา ทางด้านทิศเหนือเป็นเส้นสีแดงแนวยาวห่างออกไปประมาณสองกิโลเมตร เมื่อเรากลับถึงหน่วยฯเซซาโว่ หลายคนต่างรีบไปอาบน้ำก่อนที่อุณหภูมิจะลดลงมากกว่านี้ หลังมื้อค่ำหลายคนมานั่งข้างกองไฟรวมทั้งนายแพทย์ภูมินทร์ด้วย  ซี่โครงหมูย่างของน้องโก้ถึงแม้จะใช้เวลาย่างนานมากแต่รสชาติก็ยังคุ้มค่ากับเวลาที่รอคอย หลายคนเข้านอนเนื่องจากหมดแรง ช่างอั๋นกินยาลดไข้อาจเนื่องมาจากคร่ำเคร่งกับงานและอากาศที่เปลี่ยนแปลงต่างกันมากระหว่างกลางวันและกลางคืน จึงเข้านอนก่อนคนอื่น คืนนั้นอากาศหนาวเย็นเช่นเคย

๒๗ ก.พ.๔๘
หลังมื้อเช้าช่างอั๋นรีบนำคณะเจ้าหน้าที่ขึ้นเขา แล้วสั่งสตาร์ทเครื่องปั่นไฟ เริ่มงานเร็วกว่าทุกวัน ครึ่งวันเช้านี้ ทุกคนช่วยกันติดตั้งโครงซีลายยึดผนังต่อจากเมื่อวาน ตั้งวงกบหน้าต่างบานเกล็ด ประตูหน้าอาคาร

บ่ายวันนั้น ช่างอั๋นเริ่มงานติดตั้งผนังไม้เฌอร่า เสียงสว่านสี่ตัวดังสลับกันไปมาผสมกับเสียงเครื่องตัดแผ่นเฌอร่าซึ่งส่งฝุ่นผงเฌอร่าฟุ้งทุกครั้งที่นายนิทัศน์ทำการตัด เจ้าหน้าที่ฯส่วนที่เหลือ ช่วยกันติดตั้งผนังไม้เฌอร่า และเมื่อเวลาบ่ายสองโมงเศษ พี่อ๋อยกับคณะนายแพทย์ภูมินทร์ ก็ออกเดินทางกลับ แม้กำลังพลจะลดลงกว่าครึ่ง แต่งานก่อสร้างก็ยังคงคืบหน้า จนเมื่อพระอาทิตย์ตกดินอีกครั้ง ช่างอั๋นก็สั่งดับเครื่องปั่นไฟ งานติดตั้งผนังไม้เฌอร่าก็คืบหน้าไปกว่า ๗๐%

จังหวะที่รถกระบะกำลังเคลื่อนที่กลับหน่วยฯ พอดีกับที่กำลังเจ้าหน้าที่ฯอีกสองคันรถที่ลงไปสอบตามมาทันพอดี จึงวิ่งตามกันกลับหน่วยฯด้วยกัน ระหว่างเดินทางกลับหน่วยฯค่ำนั้น เห็นไฟป่าลุกไหม้อยู่ในหุบเขาพระศิวะ นิทัศน์บอกว่าปีนี้แล้งมาก ปกติหุบนี้ไฟป่าไม่เคยเข้า หลังมื้อค่ำ อากาศเริ่มหนาวเย็นอีกครั้ง โชคดีที่พี่อ๋อยทิ้งเครื่องนอนไว้ให้ ช่างอั๋นจึงไม่ต้องนอนหนาวเช่นวันก่อน

วันนี้ข้าฯรู้สึกอิดโรยมากเมื่อกลับถึงหน่วยฯแล้วนั่งสนทนากับทุ่งใหญ่๔ ก่อนที่จะเดินทางต่อไปกับแม่กะสะ๑ และพุจือ๑ เพื่อไปประชุมชาวบ้านที่หนองในโพ่ เป็นเวลาช่วงสั้นๆ หลังกินมื้อค่ำแล้ว เรานั่งหารือกันว่า พรุ่งนี้งานที่เหลือคงจะเสร็จแล้ว แต่ช่างอั๋นว่า คงต้องใช้เวลาอีกสองวัน แล้วข้าฯจึงเข้านอนโดยอาศัยเครื่องนอนที่พี่นกทิ้งไว้ให้

๒๘ ก.พ.๔๘
เสียงฝูงชะนีกู่ร้องที่ป่าชายทุ่ง ปลุกให้ลุกตื่นเช่นทุกวัน หลังมื้อเช้าช่างอั๋นพาคณะเจ้าหน้าที่ฯขึ้นเขาทำงานวันที่สี่ต่อ แต่วันนี้งานติดตั้งผนังไม้เฌอร่าส่วนที่เหลือต้องล่าช้าออกไป เนื่องจากน้ำมันเครื่องปั่นไฟแห้ง นายหมึกกับนายแป๊ะเดินทางลงเขากลับหน่วยฯ เพื่อนำน้ำมันเครื่องจากรถจักรยานยนต์คันใหม่ของนายแป๊ะมาใช้แทนชั่วคราว ขณะที่ข้าฯวิทยุแจ้งหน่วยฯจะแก ให้สนับสนุนน้ำมันเครื่องปั่นไฟเร่งด่วน งานเริ่มต้นได้อีกครั้งเมื่อลุงบุญเติมน้ำมันเครื่องปั่นไฟประมาณ ๑ ลิตร ที่นายหมึกกับนายแป๊ะนำมาให้ วันนี้ นอกจากงานติดตั้งผนังไม้เฌอร่าต่อแล้ว งานปรับพื้นดินใต้อาคารเพื่อสร้างห้องน้ำและห้องครัว  รวมทั้งงานมุงหลังคาสังกะสีอาคาร ก็เริ่มต้นในวันนี้ด้วยเช่นกัน

เที่ยงเศษอาหารก็มาส่งเช่นเคย วันนี้เจ้าหน้าที่ส่วนที่เหลือเกือบทั้งหมดปากแตกจากอากาศและลมบนยอดเขา ลมแรงเช่นทุกวัน วันนี้นายช่างสรสิทธิ์โสต้มน้ำชาใส่กระติกน้ำแข้งมาให้ด้วย หลังมื้อเที่ยงแล้ว นายช่างสุภชัย พี่นก น้องโก้ และน้องนัท ก็ออกเดินทางกลับ
ช่วงบ่าย งานยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆแม้กำลังพลจะน้อยลงเหลือเพียงหนึ่งในสามของวันเริ่มต้นงาน แต่ทุกคนก็ยังทุ่มเท ทำงานอย่างมุ่งมั่นต่อไป ลุงบุญ นายเจ๊าะ นายอ่อง ขึ้นมุงสังกะสีตั้งแต่เช้าและกว่าสังกะสีแผ่นสุดท้ายจะถูกส่งขึ้นไปก็เมื่อพระอาทิตย์หย่อนตัวลงเหนือเขาพระศิวะแล้ว สี่โมงเย็นนายประนุชเริ่มงานเก็บสี ถือแปรงและกระป๋องห้อยโหนไปตามนั่งร้านข้างอาคาร รวมทั้งระเบียงหลังและคานเหล็กใต้อาคาร แล้วต่อด้วยงานยาแนวซิลิโคนตามขอบวงกบและร่องผนังไม้เฌอร่า นายโบว์เข้ารับช่วงต่อเมื่อพระอาทิตย์ใกล้ตกดิน

และแล้ว ช่วงเย็นวันนั้นนั่งร้านด้านทิศตะวันออกข้างอาคารก็ถูกรื้อลง วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือต่างๆ รวมทั้งเครื่องปั่นไฟ ถูกทยอยนำขึ้นเขาเกือบทั้งหมด เนื่องจากภารกิจงานก่อสร้างสถานีฯใกล้สำเร็จแล้ว เหลือเพียงงานเทพื้นคอนกรีตอาคาร ที่จะมาดำเนินการในวันพรุ่งนี้ต่อ

เมื่อถึงเวลาพระอาทิตย์ตกดิน ช่างอั๋นจึงสั่งปิดเครื่องปั่นไฟ แล้วพากันเดินขึ้นเขา ยืนดูผลงานที่ใกล้ความสำเร็จท่ามกลางแสงสีแดงของอาทิตย์อัสดง หวนให้นึกถึงอารมณ์หนึ่งว่ากว่าจะมาเป็นผลงานดังที่เห็น ถึงความท้าทายที่จะก่อสร้างสถานีวิทยุแม่ข่ายทุ่งใหญ่บนยอดเขาสูงที่ห่างไกล และทุรกันดาร โดยมีกำหนดเวลาเพียง ๕ วัน นี้ นับเป็นเรื่องที่ท้าทายความคิดและทีมงานเป็นอย่างมาก และนี่อาจนับเป็นครั้งแรกที่จะมีการก่อสร้างสถานีฯในป่าที่ใช้ระยะเวลาก่อ สร้างสั้นเพียงเท่านี้ ซึ่งต้องผ่านวันเวลา ความคิด ความทุ่มเท เสียสละ ความร่วมมือ ประสานงาน และการเตรียมการเป็นอย่างดี และด้วยความตั้งใจ มุ่งมั่นทุ่มเท มานะพยายาม จึงสามารถผ่านพ้นอุปสรรคปัญหานานาประการ และแล้วความฝันจึงกลายเป็นความจริง แล้วพวกเราจึงเดินเท้าลงเขาขึ้นรถกลับที่พัก ค่ำนั้นเราหารือกันว่าพรุ่งนี้จะแบ่งกำลังออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งทำงานติดตั้งบานหน้าต่างบ้านพักหน่วยฯที่ยังคั่งค้างอยู่ต่อให้ เสร็จและก่อสร้างห้องน้ำ อีกส่วนหนึ่งขึ้นเขาทำงานเทพื้นปูนอาคาร ซึ่งเป็นงานชิ้นสุดท้ายแล้วจะเดินทางกลับเลย ดังนั้นคืนนี้คงเป็นคืนสุดท้ายแล้ว ข้าฯจึงชวนคณะเจ้าหน้าที่ขึ้นไปสนทนากันบนเรือนพักหน่วยฯ ซึ่งตั้งแต่เดินทางมาถึง ยังไม่มีโอกาสขึ้นนั่งบนเรือนพักเลย หลังมื้อค่ำอันมืดมิดและหนาวเย็น เมื่อเวลาห้าทุ่มเราต่างแยกย้ายกันเข้าที่พัก




Share this:

CONVERSATION