image1 image2 image3

ร่วมอนุรักษ์ ป่าทุ่งใหญ่ ห้วยขาแข้ง | ร่วมเป็นแรง พัฒนา ป่าตะวันตก | ร่วมอุดมการณ์ วาดฝัน ให้ป่าปรก | ร่วมสืบสาน ป่ามรดก โลกและไทย

การก่อสร้างสถานีวิทยุสื่อสารแม่ข่ายทุ่งใหญ่ (เขาพระฤๅษี) ระยะที่ ๓ ตอนที่ ๑



๑๘ พ.ย.๒๕๔๗
ออกเดินทางเมื่อเวลา ๒๓.๐๐ น. ยานพาหนะ ๒ คัน พร้อมเจ้าหน้าที่ ๑๐ นาย แวะรับนายนิทัศน์ ที่เมืองกาญจน์ เมื่อเวลาหลังเที่ยงคืนเล็กน้อย

๑๙ พ.ย. ๒๕๔๗
๐๕.๔ น. ถึงเขตฯ ข้าฯติดตามการฝึกอบรมชุดสายตรวจเขตฯ และลูกจ้างเข้าใหม่จำนวน ๒๐ นาย ที่สนามหน้าสำนักงานเขตฯทุ่งใหญ่ร่วมกับผู้ช่วยฯอนันต์ ศรีผุดผ่อง พร้อมพิทักษ์ป่า ๔ นาย นายสุพล(หัวหน้าครูฝึก) จ่าวัฒน์ แป๊ะหลอง และน้าพเยาว์ มอบอุปกรณ์วิทยุสื่อสารฯแก่ผู้ช่วยฯธวัช สันธิสิริ และแจกจ่ายไฟฉายที่ไม่ต้องใช้ถ่านไฟฉาย แก่เจ้าหน้าที่เขตฯจำนวนหนึ่งตามโครงการลดการใช้ถ่านไฟฉายในเขตฯทุ่งใหญ่

๐๘.๓๐ น. ออกเดินทางจากเขตฯ พร้อมกำลังเจ้าหน้าที่๔ นาย มี  นายเบิ้ม นายกะ นายพนม และนายเป้

๐๙.๒๐ น. แวะหน่วยฯทิคอง ให้นายเบิ้มและนายกะเก็บสัมภาระ ออกเดินทางต่ออีกครั้งและหยุดรถรื้อเสาวิทยุลงจากรถครั้งที่ ๑ ที่ ปะชิ เนื่องจากมีไม้ล้มเก่าขวางทาง

๑๑.๓๐ น. ถึงหน่วยฯมหาราช กินมื้อเที่ยง

๑๓.๐๐ น. ออกเดินทางต่อ ตลอดเส้นทางสภาพผิวทางได้รับการปรับปรุงจากรถไถซึ่งเขตฯ สภาพดีขึ้น แต่มีหลายจุด ที่ยังเป็นอุปสรรคเช่นเดิม หยุดรื้อเสาวิทยุลงจากรถครั้งที่ ๒ ที่ ทางขึ้นเขาดงวี่ เนื่องจากมีไม้ล้มขวางทาง (ไม้ล้มเก่า)

๑๖.๑๕ น. ถึงสถานีวิทยุฯเขาพระฤๅษี นายทุ่งซูโพ่ ว.๔ สถานีวิทยุฯ นายจิตติ นายแป๊ะ พี่แหมว และน้องกุ้ง รออยู่บนยอดเขาด้วยเพื่อร่วมภารกิจ แล้วเจ้าหน้าที่ช่วยกันขนถ่ายอุปกรณ์เครื่องมือวัสดุลงหน้างาน แผนกช่างก่อสร้าง(ช่างโส ช่างอั๋น และช่างเล็ก) เริ่มทำการปรับปรุงหน้าเสาตอม่อฐานรากเสาวิทยุให้ได้ระดับน้ำ แล้วทำการตั้งเสาวิทยุท่อนที่ ๑ และทำการยึดฐานเสา แล้วตั้งเสาวิทยุท่อนที่สอง ขันนอตยึดเสา แล้วจึงตั้งดิ่งเสา ๒ จุด เพื่อหาตำแหน่งดิ่งของเสา

๑๗.๓๐ น. ออกเดินทางลงจากยอดเขา ไปพักที่หน่วยฯเซซาโว่พบน้าเสริฐลูกหน่วยฯเซซาโว่ อยู่เฝ้าหน่วยฯ นายจิต พาเมียลงไปรอคลอดลูกที่ห้วยมาลัย และร่วมงานแต่งงานของน้องสาว
มื้อค่ำวิเศษมาก บรรยากาศรื่นเริงทุกคนดูมีความมุ่งมั่น กำลังใจดี หลังมื้อค่ำ นั่งพักผ่อนเสวนากับคณะเจ้าหน้าที่และสมาชิกฯ รอบกองไฟอยู่ถึงสามทุ่มเศษ จึงแยกย้ายเข้าพักผ่อน อากาศหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆตั้งแต่ตะวันเริ่มลับขอบฟ้า อุณหภูมิลดลงเหลือ ๑๒ องศาเมื่อเวลาประมาณตีสอง

๒๐ พ.ย.๒๕๔๗
เช้าวันเสาร์ หลังกาแฟรอบกองไฟ ที่ถูกจุดขึ้นตั้งแต่ตีห้าแล้ว พี่แหมวกับน้องกุ้งพี่จิตติและนายแป๊ะ ทำอาหารเช้าให้คณะเจ้าหน้าที่ฯ น้องโก้ออกรถย้อนกลับไปหน่วยฯมหาราชกับนายเปี๊ยก เพื่อขนส่งหินทรายจากหน่วยฯมหาราชมาหน่วยฯเซซาโว่ก่อนขึ้นเขา หยุดให้คณะเจ้าหน้าที่ไหว้ศาลเจ้าพ่อ(ฤๅษี)ทุ่งใหญ่ ขอพรให้งานสำเร็จและปลอดภัยก่อนขึ้นเขาไปภารกิจงานก่อสร้างฯระยะที่ ๓
คณะเจ้าหน้าที่ทั้งหมดเดินเท้าขึ้นสู่ยอดเขา หลังจากพักเหนื่อยแล้ว เริ่มงานตั้งเสาวิทยุฯต่อ ช่วงแรกงานหยุดชะงักต้องใช้เวลาประมาณ ๑ ชม. จึงสามารถผ่านอุปสรรคขั้นตอดการดิ่งเสา ๒ ท่อน แรกไปได้ ช่างโส ช่างอั๋น ช่างชัย ช่างเล็ก ต้องทำงานอย่างหนัก เช่นกันกับนายประนุช นิทัศน์ ซึ่งเดินวนไปมาช่วยเติมงานอยู่รอบๆเสา และช่างเก่ง ซึ่งง่วนอยู่กับการปรับปรุงแผงวงจรกล่องควบคุมไฟหัวเสาตลอดวันนั้น

ช่วงนี้งานเข้าที่ เพราะเจ้าหน้าที่ทุกแผนกเริ่มชำนาญงาน นายประนุช ช่างเล็ก ช่างอั๋น ช่วยกันวัด และตัดลวดสลิง แล้วล็อคด้วยคลิปสลิงตามระยะเหมือนกันทุกเส้น ช่างอั๋น นิทัศน์ ช่างโส และช่างเล็ก สลับมาควบคุมการชักรอกขนส่ง ช่างชัยคอยเดินวนไปมาตรวจสอบให้คำแนะนำ และดิ่งเสา เป็นระยะๆ นายกะและนายเบิ้มอยู่บนเสา ทำหน้าที่ต่อเสา ขันนอตยึดเสา คล้องลวดสลิง และติดตั้งเซฟตี้ไวร์ ทีมงานเริ่มลงตัว จึงทำให้หลังจากที่ดิ่งเสาสองท่อนแรกได้แล้ว เสาท่อนที่ ๔ - ๕ - ๖ ก็ทยอยชักรอกขึ้นต่อไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อยๆ นายเบิ้ม กับนายกะ ต้องทำหน้าที่เสี่ยงภัย ปีนขึ้นๆ ลงๆ เสา ตลอดวัน โดยให้หยุดพักเป็นระยะๆ เมื่อขึ้นเสาได้ทุกสองท่อน เมื่อติดตั้ง safety wire และคล้องลวดสลิงที่เสาทั้งสามด้านแล้ว

๑๓.๓๐ น. ลุงพนมกับนายทุ่งเอามื้อเที่ยงขึ้นมาส่งที่ยอดเขา มีเส้นใหญ่ผัดซีอิ้ว ๑ หม้อ ข้าวสวย ๑ หม้อ และผัดเผ็ด ๑ หม้อ พร้อมด้วย น้ำเขียว Hales Blue Boy ผสมโซดา ๑ ขวดใหญ่ หลังมื้อเที่ยงแล้ว ปล่อยให้คณะเจ้าหน้าที่นั่งพักจนถึงเวลาประมาณบ่ายสามโมง จึงเริ่มภารกิจต่อ
แล้วเสาท่อนที่เจ็ดก็ถูกชักรอกขึ้นไป หลังบ่ายสามโมง แล้วตามด้วยท่อนสุดท้าย ช่วงขณะนั้น ข้าฯต้องกลั้นหายใจอยู่นาน ที่เห็นสองชีวิตเกาะโหนอยู่บนยอดเสาที่ยังไม่ได้ยึดลวดสลิง และค่อยโล่งอกขึ้นบ้างเมื่อลวดสลิงอีก ๓ เส้น ถูกคล้องลงเสาทั้งสามด้านและฝาเหล็กปิดหัวเสาถูกเสียบลงยอดเสา เมื่อเวลา ๑๕.๓๙ น.

หลังจากที่ลวดสลิงยึดทั้ง ๑๒ เส้น(ด้านละ ๔ เส้น ยึดลวดสลิงทุกระยะ ๒ ท่อนเสา) และช่างอั๋น ช่างเล็ก ช่วยกันขันเร่งให้สายลวดสลิงตึงประคองพอดี ซึ่งช่างชัยและประนุชได้คอยตรวจสอบดิ่งเสาเป็นระยะๆ ดูมั่นคงแข็งแรงแล้ว พวกเราจึงหยุดพักเป็นระยะสั้นๆ และแหงนหน้าชื่นชมดูความสำเร็จการตั้งเสาวิทยุทั้งแปดท่อนนั้น

น้องโก้กับนายเปี๊ยกเดินทางกลับมาถึงตีนเขา วิทยุมาแจ้งเข้ามาว่า ใบพัดเครื่องยนต์เพลิงพยัคฆ์แตกหักชำรุดหมดแล้ว ความร้อนขึ้น และจะประคองรถพร้อมวัสดุกลับไปที่หน่วยฯเซซาโว่ ข้าฯ วิทยุติดต่อไปยังหน่วยฯจะแก ขอความช่วยเหลืออะไหล่ใบพัดเก่า นายหมีแจ้งว่า จะนำส่งมาให้บ่ายนี้
หลังจากนั้น นายเบิ้ม นายกะ ช่างเก่ง ก็ปีนขึ้นเสาอีกครั้ง เพื่อติดตั้งสายล่อฟ้าและอุปกรณ์ ซึ่งใช้เวลาค่อนข้างมาก ช่วงนี้ มีเจ้าหน้าที่ปีนขึ้นเสาอีก ๒-๓ คน มีช่างเล็ก ช่างอั๋น และประนุช ช่วยสนับสนุนการติดตั้งลูกถ้วยเซรามิคและร้อยลวดทองแดงสายล่อฟ้า

อาทิตย์อัสดงเย็นนั้นหลังแนวเทือกเขาใหญ่ มองเห็นเขาพระศิวะอยู่ด้านหน้า ดูสวยงามมาก แต่พวกเราก็ยังไม่เสร็จภารกิจ เพราะต้องเร่งติดตั้งไฟเตือนยอดเสา เพื่อทดสอบวงจรโฟโตเซลล์และอินเวิรต์เตอร์ ของกล่องควบคุมที่ช่างเก่งทำขึ้น กว่าภารกิจวันนั้นจะแล้วเสร็จ ก็สิ้นแสงตะวันไปพักใหญ่แล้ว เราต้องเปิดไฟที่สถานีที่โคนเสาวิทยุฯเพื่อทำงาน ช่วงนั้นอากาศเริ่มเย็นลง โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ที่ภารกิจอยู่บนยอดเสา น้ำมูกไหลทุกคน เนื่องจากความหนาวเย็น ของอากาศบนยอดเสาซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขานั้น

หลังจากที่ช่างเก่ง และนายเบิ้มปีนลงจากยอดเสาท่ามกลางแสงจันทร์ค่ำนั้นแล้ว พวกเราก็ทยอยเดินลงจากยอดเขาด้วยความอ่อนระโหยโรยแรง และหิว.. แน่นอนว่า ทุกคนมีความปีติอยู่ในใจที่ภารกิจในวันนี้ลุล่วงไปด้วยดี และไม่มีเหตุร้ายอันตรายแก่คณะเจ้าหน้าที่ ปลอดภัยทุกคน
๒๐.๑๕ น. คณะเจ้าหน้าที่เดินทางกลับถึงหน่วยฯเซซาโว่ เกือบทั้งหมดเดินมุ่งหน้าไปยังกองไฟข้างโรงครัวใหม่ข้างห้วย ซึ่งจะถูกใช้งานเป็นครั้งแรก เพื่อเรียกไออุ่นจากกองไฟ หลังจากอาบน้ำในห้วยเซซาโว่ ซึ่งแน่นอน ต้องเย็นมาก..แล้วจึงมานั่งสนทนากัน หลังจากกินมื้อค่ำแล้วต่างแยกย้ายกันเข้านอน เนื่องจากอากาศหนาวเย็น อุณหภูมิหนาวเย็นเช่นเมื่อวาน อ่านปรอทได้ ๑๒ องศา เมื่อเวลาตี 4 (นายโก้ได้เปลี่ยนใบพัดเครื่องยนต์ที่นายหมีนำมาส่งให้เรียบร้อยแล้ว)

Share this:

CONVERSATION