 |
||||||||||||||||||
 ชมรมอนุรักษ์ป่าตะวันตก ๑๕๑/๑๑-๑๒ ถ.ราชวิถี ต.พระปฐมเจดีย์ อ.เมือง จ.นครปฐม ๗๓๐๐๐ |
||||||||||||||||||
| English Version Click Here | ||||||||||||||||||
|
|
หลังจากที่ชมรมฯได้หารือกับลูกบ้านและผู้นำชาวบ้านเกาะสะเดิ่ง ต.ไล่โว่ อ.สังขละบุรี ในคืนวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒ เรื่องการฟื้นโรงเรียนร้างบ้านเกาะสะเดิ่งที่ปิดตายมาหลายปี เนื่องจากขาดแคลนครูมาทำการสอน เนื่องจากไม่มีหน่วยงานภาคการศึกษาหรือหน่วยราชการใดเข้าให้ความช่วยเหลือ อีกทั้งในอดีตครูที่ทำหน้าที่สอน ณ โรงเรียนแห่งนี้ก็เสียชีวิตไปหลายคน ด้วยสาเหตุจากไข้มาราเลีย เสือกัด อุบัติเหตุทางรถยนต์ รวมทั้งหายไปเฉยๆ และเมื่อได้ข้อสรุปที่ลานกลางหมู่บ้านในค่ำคืนนั้นแล้วว่า หากชมรมฯจะเข้าให้การสนับสนุนในการฟื้นโรงเรียนนี้อีกครั้ง โดยจัดหาครูมาทำหน้าที่สอนเด็กเล็กซึ่งในขณะนั้นมีอยู่ ๓๒ คน ชาวบ้านทุกคนต้องร่วมให้การสนับสนุนครูและโรงเรียนดังกล่าวด้วย เพื่อให้การดำเนินงานให้การศึกษาแก่เด็กของโรงเรียนดำเนินไปได้อย่างรายรื่น โดยชาวบ้านทุกหลังคาเรือนจะหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันให้ความสนับสนุนข้าวสารและอาหารแก่ครู ส่วนชมรมฯจะดูแลรับผิดชอบเรื่องการจัดหาอุปกรณ์การเรียนการสอน และเสบียงอาหารแห้งสำหรับครู รวมทั้งค่าตอบแทนครูตามวาระโอกาสที่ชมรมฯเข้าตรวจเยี่ยมโรงเรียน เช้าวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒ ชมรมฯได้เข้าให้การสนับสนุนโรงเรียนบ้านเกาะสะเดิ่งเป็นครั้งแรก โดยมีนายรงค์และนายทิตย์ ลูกบ้านและเจ้าหน้าที่หน่วยฯเกาะสะเดิ่งทำหน้าที่แผ้วถางทางขึ้นโรงเรียนที่หญ้าขึ้นรก แล้วช่วยกันขนถ่ายอุปกรณ์การเรียนการสอน สมุด ปากกา ดินสอ ชอล์ค เครื่องแบบ รองเท้า อุปกรณ์กีฬา ฯลฯ ขึ้นไปบนอาคารเรียน แล้วทำการเปิดอาคารเรียนโดยเด็กนักเรียนในหมู่บ้านช่วยกันทำความสะอาด ภายใต้การควบคุมดูแลของครูต้อม ลูกบ้านเกาะสะเดิ่งที่จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากเมืองกาญจน์และตกลงกับชมรมฯรับทำหน้าที่เป็นครูคนแรกทำหน้าที่สอนเด็กนักเรียน และจะดูแลปลูกฝังความรู้และสำนึกอนุรักษ์แก่เด็กนักเรียนเหล่านั้น เพื่อที่เมื่อเติบโตขึ้นจะได้ช่วยเป็นกำลังในการดูแลรักษาป่าทุ่งใหญ่ต่อไป ซึ่งปรัชญาแนวทางเรื่องนี้ ชมรมฯได้มอบหมายฝากฝังไว้แก่ครูทุกรุ่นที่ได้ทำหน้าที่ ณ โรงเรียนแห่งนี้ต่อๆกันมา หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา ชมรมฯจึงทยอยจัดหาวัสดุอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับโรงเรียนขนส่งและมอบแก่โรงเรียนบ้านเกาะสะเดิ่ง รวมทั้งจัดหาเสบียงอาหารแห้งและเงินช่วยเหลือแก่ครูตามวาระโอกาสต่างๆเรื่อยมา จนกระทั่งครูกุหลาบ ครูนงลักษณ์ ครูแป้ง ครูน้ำ หมุนเวียนเข้ามาทำหน้าที่ครูตามกาลเวลาที่ผ่านไป ในขณะที่ข่าวคราวของโรงเรียนบ้านเกาะสะเดิ่งเริ่มเป็นที่สนใจรู้จักแก่ผู้คนทั่วไปแล้ว และหลังจากปี พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นต้นมาเมื่อเขตฯทุ่งใหญ่เปิดให้เส้นทางสายบ้านสะเนพ่อง - บ้านเกาะสะเดิ่ง เป็นเส้นทางท่องเที่ยวที่มีการควบคุมตามคำสั่งอธิบดีปลอดประสพ สุรัสวดี แล้ว กลุ่มนักท่องเที่ยวคณะต่างๆก็แวะเวียนเข้ามาเยี่ยมเยียนและให้ความสนับสนุนมอบสิ่งของสมุดหนังสือ และร่วมกันให้ความช่วยเหลือแก่โรงเรียนแห่งนี้เพิ่มมากขึ้น ในขณะที่องค์การบริหารส่วนตำบลไล่โว่หน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นที่รับผิดชอบ ก็แข็งแรงขึ้นเริ่มให้ความสนใจในการพัฒนาโรงเรียนบ้านเกาะสะเดิ่ง แล้วเริ่มให้ความสนับสนุนในการปรับปรุงพัฒนาโรงเรียนเพิ่มมากขึ้น โดยจัดงบประมาณก่อสร้างถังเก็บน้ำฝน ก่อสร้างส้วม ก่อสร้างลานกีฬาและปรับปรุงภูมิทัศน์ พร้อมทั้งเข้าควบคุมดูแลรับผิดชอบครูและนักเรียน และการบริหารจัดการโรงเรียนบ้านเกาะสะเดิ่งอย่างเต็มที่แล้วในปัจจุบัน ชมรมฯมีความภาคภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมช่วยเหลือในการเริ่มต้นฟื้นฟูโรงเรียนร้างบ้านเกาะสะเดิ่ง จนกระทั่งโรงเรียนแห่งนี้เจริญพัฒนาเป็นลำดับ และนำเรื่องราวของโรงเรียนร้างกลางป่าใหญ่ถ่ายทอดเผยแพร่สู่สังคมเกิดเป็นแรงบันดาลใจแก่หมู่คณะกลุ่มต่างๆจากสังคมเมือง เข้าทยอยให้ความสนับสนุนช่วยเหลือโรงเรียนแห่งนี้ต่อเนื่องพัฒนาสืบแต่นั้นมา รวมทั้งส่วนราชการที่มีหน้าที่ดูแลได้เข้าสานต่อพัฒนาโรงเรียนแห่งนี้พร้อมกับราษฎรในหมู่บ้าน และส่งผลให้โรงเรียนบ้านเกาะสะเดิ่งได้ทำหน้าที่ให้ความรู้การศึกษาแก่เด็กเล็กแห่งหมู่บ้านเกาะสะเดิ่งได้ดังเช่นในวันนี้ เพื่อให้เด็กเล็กเยาวชนของชาติได้เติบโตขึ้นเป็นกำลังสำคัญของชาติ ช่วยพัฒนาดูแลท้องถิ่นและผืนป่าทุ่งใหญ่ที่เขาได้เกิดและอาศัยเติบโตขึ้นมาตามเจตจำนงของชมรมฯและท่านทั้งหลายต่อไป บินนาน / รายงาน ภาพกิจกรรมฟื้นฟูโรงเรียนร้างบ้านเกาะสะเดิ่งที่ผ่านมา
กิจกรรมในอดีตทศวรรษที่ผ่านมา
|
|||||||||||||||||
|
English Version Click Here |
||||||||||||||||||
|
คำถามเกี่ยวกับชมรมฯที่ท่านสงสัย
แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ
|
||||||||||||||||||
