 |
|||||
|
|
|||||
|
ระหว่างวันที่ ๑๓ - ๑๕ ธันวาคม ๒๕๔๘ ที่ผ่านมา สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า(WCS)ประเทศไทย ได้จัดให้มีการประชุมเชิงปฏิบัติการในหัวข้อ "การวางกรอบแนวทางการอนุรักษ์และจัดการผืนป่ามรดกโลกห้วยขาแข้งและทุ่งใหญ่นเรศวร บนพื้นฐานด้านสัตว์ป่า" Living Landscape Program Workshop for Huai Kha Khaeng - Thungyaii World Heritage Site โดย ดร.อนรรฆ พัฒนวิบูลย์ และเจ้าหน้าที่สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า(WCS)ประเทศไทย จัดเลี้ยงอาหารค่ำต้อนรับผู้เข้าร่วมการประชุมที่ห้วยป่าปกรีสอร์ท อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๔๘ ซึ่งใช้เป็นสถานที่ประชุมตลอดสามวันของการประชุมครั้งนี้ด้วย และหลังจากที่นายอนรรฆ พัฒนวิบูลย์ กล่าวต้อนรับผู้เข้าร่วมประชุมแล้ว คุณปรีชา จันทร์ศิริตานนท์ สำนักงานผู้ตรวจราชการ ดร.ธีรภัทร ประยูรสิทธิ์ สำนักนายกรัฐมนตรี กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และคุณ AMY รองประธาน WCS ก็ได้กล่าวถึงความคาดหวังในผลการประชุมที่จะยังประโยชน์ในประยุกต์ความรู้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์บนพื้นฐานด้านสัตว์ป่า เพื่อการวางกรอบแนวทางการอนุรักษ์และจัดการผืนป่ามรดกโลก
วันที่ ๑๓
ธันวาคม ๒๕๔๘
การประชุมเริ่มต้นด้วยการบรรยายของคุณ Amy ถึงกระบวนการแนวความคิดการอนุรักษ์และจัดการผืนป่าบนพื้นฐานด้านสัตว์ป่าซึ่งพัฒนาโดย WCS ซึ่งได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้และประสบความสำเร็จในหลายพื้นที่ป่าอนุรักษ์ในหลายประเทศทั่วโลก และในการประชุมครั้งนี้ก็ได้นำเอาแนวคิด (conceptual Model) วิธีการและกระบวนการนี้มาประยุกต์ใช้ด้วย โดยเริ่มต้นจากข้อเท็จจริงที่สัตว์ป่าทุกชนิดต้องการพื้นที่เพื่ออยู่อาศัย หากิน สืบพันธุ์ และดำรงสายพันธุ์ สัตว์ป่าแต่ละชนิดพันธุ์ (species) ก็ต้องการถิ่นอาศัย (Habitat) แตกต่างกันไป สัตว์ป่าบางสายพันธุ์ก็ต้องการพื้นที่ถิ่นอาศัยขนาดใหญ่และหลากหลาย (species Umbrellas) แนวความคิดในการรักษาพื้นที่ถิ่นอาศัยของผืนป่า นำไปสู่การคัดเลือกชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่เป็นตัวแทนของพื้นที่ถิ่นอาศัยของสัตว์ป่าในผืนป่านั้น (selecting landscape species) ซึ่งเมื่อได้ตัวแทนชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่ผ่านกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นตัวแทนของการใช้พื้นที่ถิ่นอาศัยที่ครอบคลุมพื้นที่ถิ่นอาศัยของผืนป่าแล้ว จึงกำหนดเป้าหมายและศึกษาปัจจัยคุกคามทั้งทางตรงและทางอ้อม (direct & indirect threats) รวมทั้งหามาตรการ (intervention) การดำเนินงานและการตรวจสอบ (Monitoring) เพื่อรักษาประชากรชนิดพันธุ์สัตว์ป่านั้น ความสำเร็จในการรักษาประชากรของชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่เป็นตัวแทนของถิ่นอาศัยนั้น หมายถึงความสำเร็จในการรักษาพื้นที่ถิ่นอาศัยของสัตว์ป่า (living landscape) เพื่อวัตถุประสงค์ในการรักษาผืนป่ามรดกโลก บ้านของสัตว์ป่านั่นเอง
ก่อนเที่ยงของวันแรกของการประชุม ผู้เข้าร่วมประชุมได้ทำการคัดเลือกชนิดพันธุ์ซึ่งเป็นตัวแทนของสัตว์ป่าในผืนป่ามรดกโลก (selecting landscape sSpecies) โดยผู้เข้าร่วมประชุมเขียนชื่อชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่มีถิ่นอาศัยในผืนป่ามรดกโลกคนละ ๕ ชนิด แล้วรวบรวมส่งให้ผู้ดำเนินการประชุม แล้วคัดแยกรายชื่อชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่ซ้ำกันออก คงเหลือชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่ไม่ซ้ำกันจำนวน ๓๓ ชนิด เพื่อทำการประเมินชนิดพันธุ์สัตว์ป่าเป้าหมายต่อไป
ในช่วงบ่าย ที่ประชุมได้แบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยพิจารณาเรื่องการประเมินคัดเลือกชนิดพันธุ์เป้าหมาย แล้วนำผลของการประเมินชนิดพันธุ์เป้าหมายของทุกกลุ่มย่อยมาแสดงในที่ประชุมร่วม เพื่อการแสดงความคิดเห็นและวิจารณ์เพิ่มเติม ก่อนที่จะสรุปผลการคัดเลือกชนิดพันธุ์ของแต่ละกลุ่ม
หลังอาหารค่ำของการประชุมวันแรก คุณ Amy ได้นำpresentationของการอนุรักษ์ลิงกอริลลา(gorilla) ในประเทศรวันดา มาฉายให้ผู้เข้าร่วมประชุมได้ชมเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการทำงานด้านอนุรักษ์ และได้ให้คำบรรยายตลอดการฉายภาพ ซึ่งเรื่องราวความสำเร็จของนักวิทยาศาสตร์และนักอนุรักษ์ที่ทุ่มเทต่อสู้ในความพยายามอนุรักษ์ลิงกอริลลาท่ามกลางอุปสรรคปัญหานานับปการ สร้างความชื่นชมและประทับใจแก่ผู้เข้าร่วมการประชุมเป็นอย่างมาก
๑๔ เมษายน ๒๕๔๘
๑๕ เมษายน ๒๕๔๘ และในที่สุด การประชุมเชิงปฏิบัติการครั้งนี้ก็สิ้นสุดลง เมื่อเวลา ๑๒.๓๐ น หลังจากที่ ดร.อนรรฆ พัฒนวิบูลย์ ได้กล่าวสรุปผลการประชุมซึ่งได้ดำเนินการเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของการประชุมครบถ้วนแล้ว และขอบคุณผู้ที่เข้าร่วมประชุมทุกท่าน แล้วคุณ Amy ได้กล่าวถึงความรู้สึกวิเศษที่ได้มีโอกาสร่วมประชุมในครั้งนี้ด้วย และชื่นชมยินดีที่ได้เห็นความร่วมมือของผู้เชี่ยวชาญในทุกฝ่ายที่ร่วมประชุมทุกท่าน และยังชื่นชมและยินดีที่ได้ทราบจากการสนทนาแลกเปลี่ยนความเห็นกับผู้ร่วมประชุมว่า การอนุรักษ์ของประเทศไทยได้มีความก้าวหน้ากว่าอีกหลายประเทศที่คุณ Amy ได้ผ่านประสบการณ์มา แล้วนายชัชวาล พิศดำขำ ผู้จัดการโครงการมรดกโลกและหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้งได้กล่าวย้ำถึงความสำคัญที่ต้องนำวิทยาศาสตร์และวิชาการมาประยุกต์ใช้ในงานอนุรักษ์ให้มากขึ้น พร้อมทั้งแสดงความเห็นว่าการประชุมเชิงปฏิบัติการครั้งนี้ เป็นการประชุมที่ดีเยี่ยมที่สุดเท่าที่ผ่านประสบการณ์การร่วมประชุมมา แล้วจึงอาราธนาหลวงพ่อนพดล ประธานคณะกรรมการอนุรักษ์ผืนป่าตะวันตก ๖ จังหวัด ที่เดินทางมาจากจังหวัดกำแพงเพ็ชร และอยู่ร่วมตลอดการประชุมให้พรแก่ผู้เข้าร่วมประชุมก่อนแยกย้ายเดินทางกลับภูมิลำเนาและที่ตั้ง
นอกเหนือจากความสำเร็จในวัตถุประสงค์ ของการประชุมเชิงปฏิบัติการที่สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า(WCS)ประเทศไทย ได้จัดขึ้นตามที่ ด.ร.อนรรฆ พัฒนวิบูลย์ ได้สรุปในวันปิดการประชุมแล้ว ผลพลอยได้ที่สำคัญประการหนึ่งคือการแลกเปลี่ยนความคิด ความเห็น และประสบการณ์ ในการทำงานด้านอนุรักษ์และวิชาการอย่างกว้างขวางของผู้เข้าร่วมการประชุม ดังเช่นที่คุณ Amy ได้กล่าวไว้ตอนหนึ่งระหว่างการประชุมครั้งนี้ว่า "... เรากำลังพูดถึงเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศ และในที่ประชุมแห่งนี้ก็รวมไปด้วยผู้เชี่ยวชาญและนักวิทยาศาสตร์แขนงต่างๆ นี่แหละคือความหลากหลายของผู้เข้าร่วมการประชุม..."
การประชุมครั้งนี้จะสำเร็จลงไม่ได้เลยหากขาดทีมงานบุคคลากรที่มีความสามารถของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (WCS) ประเทศไทย ที่คอยสนับสนุนกิจกรรมต่างๆในระหว่างการประชุม เช่นการจัดเตรียมเอกสาร การผลิตเอกสารรายงานสรุปการประชุมตลอดการประชุม การแปลภาษาทั้งไทย - อังกฤษ และ อังกฤษเป็นไทย ตลอดจนการดูแลจัดการเรื่องอาหารและที่พักและเรื่องอื่นๆของผู้เข้าร่วมการประชุม เป็นที่ประทับใจและมั่นใจแก่ผู้เข้าร่วมการประชุมในศักยภาพขีดความสามารถของบุคคลากรเจ้าหน้าที่ของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า(WCS)ประเทศไทยเป็นอย่างมาก
ด้วยการจัดเตรียมงาน การประสานงาน งบประมาณ และอื่นๆที่สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า(WCS)ประเทศไทย ได้ทุ่มเทในการจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการครั้งนี้ ในที่สุด "การวางกรอบแนวทางการอนุรักษ์และจัดการผืนป่ามรดกโลกห้วยขาแข้งและทุ่งใหญ่นเรศวร บนพื้นฐานด้านสัตว์ป่า" ที่เกิดจากความรู้ ประสบการณ์ของนักวิชาการ นักวิทยาศาสตร์ นักอนุรักษ์ ข้าราชการทั้งจากส่วนกลางและท้องถิ่นที่ทำหน้าที่ในการดูแลรักษาผืนป่ามรดกโลก จึงได้บังเกิดขึ้นบนบรรทัดฐานมุ่งนำวิทยาการ เพื่องานอนุรักษ์สัตว์ป่า ของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (WCS) ประเทศไทย บินนาน / รายงาน
กิจกรรมในอดีตทศวรรษที่ผ่านมา
|
|||||
|
คำถามเกี่ยวกับชมรมฯที่ท่านสงสัย
แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ
|
|||||
