 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
๑๖ - ๒๘ สิงหาคม ๔๙ งานสำรวจเส้นทางเดินสัตว์ป่าคึกคักเพราะทำงานร่วมกับชุดสายตรวจพิเศษเซซาโว ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่จาก หน่วยฯเซซาโว แม่กะสะ และจะแก รวม ๘ นาย รายงานครั้งนี้ผมจะเล่าเรื่องตามภาพซึ่งส่วนใหญ่จะเล่าถึงการดำรงชีพในป่ายามฤดูฝน ซึ่งหายคนสงสัยว่าอยู่กันอย่างไร ซึ่งผมไม่เคยเขียนถึงและไม่เคยถ่ายภาพไว้เลยด้วยซ้ำ ในเมื่อเป็นเรื่องที่หลายคนสนใจ ก็เอามาเล่าสู่กันฟังดีกว่า ภาพทิวทัศน์ด้านบนอยากให้เห็นนะครับว่าฟ้ามันเยิ้มขนาดไหน เหมือนว่าฟ้าอยู่ต่ำมากๆ แทบจะหล่นใส่หัวพวกเรา
สภาพที่พักต้องกางผ้าใบกันฝนกันเป็นอย่างแรกเพราะฝนตกทั้งวันมากน้อยสลับกันไป อาศัยจังหวะที่ฝนตกน้อยก็ก่อกองไฟ ฟืนเปียกก็ผิงกันจนกว่าจะแห้งซึ่งไม่ใช่เรื่องยากลำบากสำหรับพวกเราที่เคยชินกับสภาพอากาศแบบนี้
หลายคนมักจะคิดว่าเรานอนเต็นท์ แต่ที่จริงคือนอนเปลครับ เพราะมีน้ำหนักเบา อาศัยต้นไม้สองต้นก็ผูกได้แล้ว เพราะบางครั้งพื้นที่ก็ลาดเอียง บางครั้งก็มีตอไม้หรือก้อนหินอยู่ทั่ว รูปแรกด้านบนน้องจอร์จ นอนพักอ่านหนังสือ ในยามที่ถอดรองเท้าบู๊ตหรือถุงกันทากไม่ค่อยมีใครอยากให้เท้าอยู่บนพื้นที่มีทากอยู่ทั่วไป ส่วนภาพกลางก็เป็นห้องครัว ร้านกาแฟ และร้านซักแห้งในที่เดียวกัน ภาพขวาสุดตรงกลางเป็นกองเสบียงซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืชผักที่เก็บได้ในป่า กระบอกไม้ไผ่ด้านล่างก็เป็นครกตำน้ำพริก ยามเช้าก็อาศัยกองไฟนั่งผิงให้ไออุ่นเพราะอากาศหนาวทั้งวัน ยามค่ำคืนลมก็กระพือผ้าใบไล้ใต้ผืนเปลเย็นก้นและเย็นหลังนอนพลิกไปพลิกมากันทั้งคืน
ประปาภูเขาเฉพาะกิจ ลำธารนี้คิดว่าน่าจะมีน้ำเฉพาะในฤดูฝน
การสำรวจครั้งนี้เราได้รับเกียรติให้ตั้งชื่อห้วยหนึ่งห้วยที่ยังไม่มีชื่อเพื่อความสะดวกในการสื่อสารในอนาคต เราตั้งชื่อว่าห้วยหมี่เซอะ แปลว่า ต้นหว้า เพราะในช่วงกลางของห้วยมีต้นหว้าขนาดใหญ่ รอบลำต้น ๗๖๕ ซ.ม. และตั้งชื่อเขาหนึ่งลูกที่ใช้เป็นจุดสังเกตว่าเป็นช่องเข้าสู่ทุ่งดีกรีด้านตะวันออก ตั้งชื่อว่า เขาพนม ตั้งสนุกๆตามชื่อน้าพนมหัวหน้าหน่วยชั่วคราวเซซาโว เพราะน้าพนมแกฟันหลอเข้ากับรูปร่างเขาหินปูนมีต้นไม้ขึ้นอยู่หรอมแหรม สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ของพื้นที่บริเวณทุ่งดีกรีเป็นทุ่งหญ้าสลับกับเนินเขาซึ่งเป็นป่าเบญจพรรณมีไม้ในวงศ์ก่อเป็นไม้หลักที่กำลังมีผลแก่ซึ่งเป็นอาหารโปรดของหมี ในการสำรวจพบร่องรอยหมีหักกิ่งไม้เพื่อเก็บผลกิน บริเวณโคนต้นพบร่องรอยหมูป่า กวาง เก้ง มารอเก็บผลไม้ที่เหลือจากหมีหักลงมา ระหว่างทุ่งดีกรีด้านตะวันออกและด้านตะวันตกถูกกั้นขวางด้วยแนวเขาหินปูนเป็นแนวยาว บริเวณสันเขาพบที่ราบเป็นทุ่งขนาดเล็ก บนคาคบไม้พบกล้วยไม้ฟ้ามุ่ยซึ่งเป็นกล้วยไม้ที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์กระจายอยู่ทั่วไป ยังมีอีกหลายสถานที่ในผืนป่าที่ยังไม่มีการสำรวจ ความตั้งใจของคณะสำรวจและชุดสายตรวจยังไม่สร่างซา เพียงรอเวลาเมื่อโอกาสและฝ่าเท้าจะพาเราไปถึง เพื่อทำความรู้จักบ้านของเรา เก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำฐานข้อมูลกลางเขตฯทุ่งใหญ่เพื่อใช้ประโยชน์ในการวิชาการศึกษาวิจัยในอนาคต เพื่อปกปักรักษาธรรมชาติและผืนป่าไว้ให้ยืนนาน เดินเท้าหนึ่ง / รายงาน
กิจกรรมในอดีตทศวรรษที่ผ่านมา
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
คำถามเกี่ยวกับชมรมฯที่ท่านสงสัย
แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
