 |
|||||||||||||||||
 ชมรมอนุรักษ์ป่าตะวันตก ๑๕๑/๑๑-๑๒ ถ.ราชวิถี ต.พระปฐมเจดีย์ อ.เมือง จ.นครปฐม ๗๓๐๐๐ |
|||||||||||||||||
| English Version Click Here | |||||||||||||||||
|
|
หลังจากที่ข้าฯเสร็จสิ้นภารกิจ ประชุมร่วมกับกองทุนสัตว์ป่าโลก ระหว่างวันที่ ๑๔-๑๕ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ที่บ้านทิไล่ป้าริมชายแดนพม่า และได้ร่วมประสบการณ์ในเหตุการณ์เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนป่าทุ่งใหญ่ปะทะกับผู้ลักลอบล่าสัตว์ป่า ระหว่าง ภารกิจสนับสนุนเสบียงอาหารเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนหน่วยพิทักษ์ป่า ในช่วงขากลับหลังจากแวะสักการะ เจ้าพ่อฤๅษีทุ่งใหญ่ ในบ่ายวันที่ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ซึ่งเป็นวันครบรอบอายุ ๔๔ ปี ของข้าฯและเป็นปีที่ ๑๑ ของการทำงานอุทิศตนกับชมรมอนุรักษ์ป่าตะวันตก แล้วขึ้นเขาไปยัง สถานีวิทยุสื่อสารแม่ข่ายทุ่งใหญ่ "เขาพระฤๅษี" เพื่อส่งมอบเสบียงอาหารและถังบรรจุน้ำดื่ม แล้วสายฝนเริ่มตกลงมาขณะที่ข้าฯกำลังเดินทางลงเขาตะเลอะเซอะนั้น ข้าฯได้รับแจ้งเหตุในสัญญาณความถี่จากสถานีวิทยุแม่ข่ายทุ่งใหญ่ว่า ชุดลาดตระเวนซึ่งมี "เดินเท้าหนึ่ง" เจ้าหน้าที่ชมรมฯปฏิบัติหน้าที่ร่วมกับเจ้าหน้าที่เขตฯทุ่งใหญ่ กำลังเกิดเหตุปะทะกับกลุ่มผู้ลักลอบล่าสัตว์ป่า พร้อมรายงานพิกัดเกิดเหตุในความถี่ไปยังสถานีวิทยุสื่อสารต่างๆในเขตฯทุ่งใหญ่ ค่ำนั้นหลังจากทราบรายงานในความถี่อีกครั้งว่าเหตุการณ์ดังกล่าวคลี่คลายแล้ว และเจ้าหน้าที่ชุดลาดตระเวนปลอดภัยทุกคน ข้าฯจึงออกเดินทางต่อหลังจากหยุดรถเฝ้าระวังอยู่ที่ตีนเขาตะเลอะเซอะตลอดเย็นนั้น เพื่อคอยระวังให้ความช่วยเหลือสนับสนุนในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน ช่างเก่งขับรถลัดเลาะลงเขาฝ่าความมืดข้ามห้วยดงวี่สวนน้ำที่กำลังหลากถึงหน่วยพิทักษ์ป่ามหาราชด้วยความทุลักทุเลในคืนนั้น และเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจอื่นที่เหลือและซ่อมช่วงล่าง "เพลิงพยัคฆ์" ที่ชำรุดในสองวันต่อมาแล้ว จึงเดินทางกลับถึงสำนักงานชมรมฯเมื่อก่อนรุ่งสางวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๔๙ แล้วภารกิจการสนับสนุนเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนป่าทุ่งใหญ่ชั้นใน ก็เริ่มต้นอย่างแข็งขันอีกครั้ง ด้วยความร่วมมือสนับสนุนจากสมาชิกฯและผู้สนับสนุนทั้งหลาย หลังจากที่ชมรมฯได้ประชุมเจ้าหน้าที่ฯให้ทราบในรายละเอียดของกรณีดังกล่าวแล้ว วิทยุสื่อสารสิบเครื่องถูกจัดหาอย่างเร่งด่วน เพิ่มเติมจากที่ชมรมฯได้จัดหาและมอบแก่เขตฯทุ่งใหญ่ไปหลายสิบเครื่องแล้วก่อนหน้านี้ พร้อมกับเสบียงอาหารจำนวนหนึ่ง ที่จำเป็นสำหรับเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูฝน รวมทั้งวัสดุอุปกรณ์เครื่องมือที่ขาดแคลนที่จำเป็นและต้องการ ตามที่มีผู้ปรารถนาดีจะให้ความช่วยเหลือดังปรากฏอยู่ในกระทู้ที่ข้าฯสำเนามาจากเว็บไซท์ข้างล่างนี้ด้วย ได้ถูกทยอยจัดส่งเข้าไปถึงมือเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนพิทักษ์ป่าทุ่งใหญ่แล้วในภารกิจครั้งต่อๆมา เพื่อสนับสนุนให้การดำเนินงานควบคุมดูแลปกป้องธรรมชาติและสัตว์ป่าของผืนป่าทุ่งใหญ่ดำเนินต่อเนื่องไป ท่ามกลางความจำเป็นเร่งด่วนในความต้องการเครื่องไม้เครื่องมือวัสดุอุปกรณ์ในการทำงานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าที่ไม่เคยขาดสายนั้น ชมรมฯได้ทุ่มเทพยายามจัดหาความสนับสนุนเพื่อตอบสนองความจำเป็นขาดแคลนนั้นอย่างต่อเนื่อง ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา โดยแทบไม่เคยหยุดพักเช่นกันนับตั้งแต่ก่อตั้งองค์กรนี้ขึ้นมาในปี ๒๕๓๘ นับเป็นเรื่องที่น้อยคนนักจะรับรู้และเข้าใจถึงความยากลำบากของเจ้าหน้าที่ชมรมฯ ที่ต้องทุ่มเทอดทนจัดหางบประมาณจำนวนมากท่ามกลางวิกฤตขาดแคลนเงินทุนในการดำเนินงาน ซึ่งเป็นอุปสรรคปัญหาตลอดมา เนื่องจากชมรมฯเป็นองค์กรที่ไม่มีรายได้อื่นนอกจากเงินสนับสนุนจากสมาชิกและผู้ร่วมสนับสนุน ที่มีอุดมการณ์ร่วมกัน อีกทั้งความทุ่มเทพยายามในการลำเลียงขนส่งความสนับสนุนช่วยเหลือจากเมืองไปป่าตลอดภารกิจหลายร้อยเทียวน้ำหนักรวมร่วมร้อยตัน นับรวมระยะทางกว่าแสนกิโลเมตร ตลอดระยะเวลาในทศวรรษที่ผ่านมา เพื่อช่วยกันต่อยอดให้ทุกภารกิจตามแผนงานประสบความสำเร็จตามที่มุ่งหวัง ซึ่งเบื้องหลังของความสำเร็จในแต่ละครั้งของภารกิจที่นำไปสู่จุดมุ่งหมายของแต่ละโครงการนั้น หมายถึงความพยายามในการย่างเท้าขึ้นเขาแต่ละก้าวด้วยความบากบั่นทุ่มเทมุ่งหน้าขึ้นสู่ยอดเขาที่สูงชัน เพื่อพิชิตยอดเขาสู่อุดมการณ์ความฝันในการอนุรักษ์ธรรมชาติสัตว์ป่าของทุ่งใหญ่ซึ่งเป็นหนึ่งใน ปณิธานก่อตั้งชมรมฯ เนื้อหาเรื่องราวการทำงานของชมรมฯกว่าทศวรรษในกิจกรรมและโครงการต่างๆ ที่ได้กลายเป็นอีกหนึ่งตำนานความพยายามของการอนุรักษ์ผืนป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง มรดกโลก และผืนป่าตะวันตก ได้ถูกบันทึกจดจารไว้ในเว็บไซท์แห่งนี้ เพื่อถ่ายทอดประสบการณ์เป็นอุทาหรณ์แนวทางและกำลังใจแก่นักอนุรักษ์รุ่นต่อไป ที่จะก่อกำเนิดและเติบโตขึ้นในอนาคต ซึ่งส่วนใหญ่ของกิจกรรมและโครงการต่างๆล้วนมีจุดเริ่มต้นจากเรื่องความจำเป็นขาดแคลนพื้นฐานในด้านต่างๆของผู้ปฏิบัติงานที่มองเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ซึ่งปรากฏอยู่ทั่วไปตามผืนป่าต่างๆทั่วประเทศ เช่นนี้ รางวัลคำชื่นชมจากสังคมผู้ที่รับรู้ถึงภารกิจอุดมการณ์เป้าหมายของชมรมฯ ที่มุ่งมั่นทุ่มเทให้การสนับสนุนเติมเต็มความจำเป็นที่ขาดแคลนอย่างต่อเนื่องดังเป็นที่ประจักษ์แก่สังคมแล้วตลอดระยะเวลายาวนานนั้น ที่ส่งมาทางจดหมายอีเล็กโทรนิกส์ ข้อความในกระทู้ห้องสนทนาเว็บไซท์ต่างๆ ประกาศเกียรติคุณ โล่ รางวัล ฯลฯ นับเป็นสิ่งมีค่าและความหมายที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจเจ้าหน้าที่และอาสาสมัคร หล่อหลอมจิตวิญญาณกับอุดมการณ์อนุรักษ์ให้มั่นคงเหนียวแน่นยิ่งขึ้น และเป็นกำลังใจอันสำคัญที่จะส่งให้ผู้ที่ทำงานอุทิศตนนั้นฝ่าฟันอุปสรรคปัญหาที่กองอยู่บนเส้นทางอันทอดยาวซึ่งดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ก้าวหน้าสู่เป้าหมายปลายฝันแห่งอุดมการณ์อนุรักษ์ต่อไปในอนาคต เช่นเดียวกับมุมมองของผู้ที่ไม่เข้าใจและยังไม่เข้าถึงปณิธานอุดมการณ์อนุรักษ์ ที่คอยวิพากย์ให้ความเห็นที่ไม่ส่งเสริมให้กำลังใจแก่ผู้ที่ทุมเททำงานอนุรักษ์อย่างจริงจัง ซึ่งกัดกร่อนบั่นทอนขวัญกำลังใจผู้ทำงานเสียสละอุทิศตนเหล่านั้น ผู้ซึ่งผ่านประสบการณ์ความยากลำบากและความเป็นตายในความทุ่มเทพยายามพิทักษ์ธรรมชาติและผืนป่านับครั้งไม่ถ้วนที่ทำงานอยู่ตามผืนป่าต่างๆทั่วแผ่นดินไทย ที่ได้หล่อหลอมจิตวิญญาณตนเองเข้ากับปณิธานอุดมการณ์อนุรักษ์เป็นพันธะกิจแห่งชีวิตของเขาเหล่านั้นไปแล้ว หากแต่ผู้ที่วิพากย์ผู้ชื่นชอบต่อการได้แสดงความคิดเห็น แต่ไม่เคยอุทิศตนทำงานเสียสละปฏิบัติให้เห็นเป็นรูปธรรมว่า ได้กระทำสิ่งใดเพื่อผืนป่าที่ตนเองกล่าวอ้างว่ามีความรักและหวงแหนแต่อย่างใด "รัก" เป็นเรื่องของจิตใจ "อนุรักษ์ เป็นเรื่องของการแสดงออก" วาทะของอดีต หัวหน้าฯวีรวัฒน์ ผู้ทุ่มเทปฏิบัติหน้าที่รักษาป่าทุ่งใหญ่ร่วมยี่สิบปีนี้.. สั้น กระชับ ได้ใจความ และเป็นหนึ่งในวาทะที่ข้าฯชื่นชอบเป็นอย่างยิ่ง หากไม่ใช่ผู้ที่ได้ผ่านการต่อสู้ ทุ่มเทชีวิตเสี่ยงภัย ปฏิบัติหน้าที่ปกป้องผืนป่าทุ่งใหญ่ที่ทุรกันดารในอดีตที่น้อยคนจะทราบถึงประวัติผลงานของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ท่านนี้แล้ว คงยากที่จะให้คำจัดความคำสองคำนี้ ที่ได้จำแนกให้เห็นความหมายที่ใกล้เคียงแต่แตกต่างกัน ได้อย่างชัดเจนเช่นนี้เป็นแน่ ข้าฯจึงไม่แปลกใจเลย เมื่อได้มีโอกาสสนทนาแลกเปลี่ยนทรรศนะกับผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ที่ข้าฯได้พบตามสถานที่ในโอกาสวาระต่างๆ รวมทั้งในผืนป่าต่างๆที่ข้าฯมีโอกาสไปปฏิบัติหน้าที่ภารกิจด้วย ที่เขาเหล่านั้นกล่าวอ้างว่าเป็นผู้ที่รักธรรมชาติและรักป่าผู้หนึ่ง แต่กลับไม่เคยแสดงออกหรือทุ่มเทเสียสละปฏิบัติให้เห็นเป็นรูปธรรมชัดเจนต่อคำพูดนั้น มีบ้างบางคนบางคณะยังทิ้งขยะที่หมู่คณะตนนำมาไว้ที่บริเวณกางเต็นท์ที่พักกลางป่า ให้เจ้าหน้าที่หน่วยฯและข้าฯดูต่างหน้าในวันรุ่งขึ้น หลังจากที่ได้สนทนากันเรื่องการอนุรักษ์ป่าที่ฟังดูน่าชื่นชมเมื่อคืนก่อน และบางคนบางคณะ ก็คร้านที่จะนำถุงขยะออกให้พ้นไปจากผืนป่าที่ตนเองออกปากชื่นชมว่าสวยงามบริสุทธิ์และต้องช่วยกันพิทักษ์รักษาไว้ให้อนุชนรุ่นหลัง แต่กลับโยนถุงขยะทิ้งไว้ตามห้วยข้างทางในราวป่าซึ่งข้าฯและอาสาสมัครวิ่งตามหลังออกมาเก็บกวาดได้หลายครั้ง รวมทั้งบางคนถึงกับพูดคุยให้ฟังว่าเมื่อไม่นานมานี้ยังได้ไปร่วมก๊วนกับเพื่อนกลุ่มนั้นกลุ่มนี้ที่ป่านั้นป่านี้ล่ายิงได้ หมูป่า ค่าง อีเห็น หรือแม้กระทั่งเสือโคร่งก็ยังมี และยังพร่ำพูดอยู่ข้างกองไฟว่าตนเองก็เป็นผู้หนึ่งที่รักป่าและชื่นชอบการเที่ยวป่ามาก ซึ่งเรื่องยี้ทำให้จิตใจข้าฯซึมลึกไปกับความเห็นต่างที่ไม่จรรโลงสร้างสรรค์จ ากผู้ที่กล่าวอ้างว่ารักป่าผู้นี้ไปตลอดราตรีนั้นที่ข้างกองไฟริมห้วยกลางป่าใหญ่จนรุ่งสาง ด้วยเขาคงไม่ตระหนักรู้ถึงคุณค่าชีวิตของสัตว์ป่าที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของระบบนิเวศน์ของผืนป่า และอาจคิดว่าการล่าสัตว์ป่าสักตัวสองตัวเพื่อมาเป็นอาหารหรือเพื่อความบันเทิงท้าทาย คงไม่ส่งผลกระทบอันใดและคงไม่ทำให้สัตว์ป่าสูญสิ้นสายพันธุ์ไปได้หรอก ซึ่งเป็นข้ออ้างเช่นเดียวกับผู้ที่ยังนิยมการเข้าป่าล่าสัตว์ทั้งหลายที่มักยกขึ้นเป็นเหตุผลเพื่อแสวงหาความชอบธรรมในการไล่ล่าปลิดชีวิตสัตว์ป่า
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
หนึ่งในห้าของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อยู่อาศัยร่วมโลกกับเรานี้จะสาบสูญไปในทศวรรษหน้า
และอีกประมาณ ๒๕,๐๐๐ สายพันธุ์ จะจากโลกใบนี้ไปตลอดกาลในปีต่อจากนี้ไป "รักป่า" จึงเป็นเรื่องของจิตใจ ที่ผู้พูดมีความรู้สึกนิยมยินดีกับป่าในมิติที่แตกต่างกันไป ซึ่งแตกต่างกับคำว่า "อนุรักษ์ป่า" เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นเรื่องของการแสดงออกของการกระทำ การปฏิบัติให้เห็นเป็นรูปธรรมจับต้องได้ ข้าฯจึงไม่นิยมเรียกผู้ที่ทำงานอนุรักษ์ด้วยปากที่ชื่นชอบการวิพากย์ให้ความเห็นต่อการทำงานของผู้อื่นว่าเป็นนักอนุรักษ์ หากแต่ชื่นชมสรรเสริญผู้อุทิศตนลงมือกระทำด้วยสมองและมือ เพื่อสนองตอบจิตวิญญาณอุดมการณ์ปณิธานอนุรักษ์ นอกจาก "รางวัลชีวิต" ของการอุทิศตนเสียสละของผู้ทุ่มเททำงานอนุรักษ์ธรรมชาติผืนป่าคือความเข้าใจและคำนิยมชื่นชมยินดีจากที่ผู้ที่เราไม่รู้จักจากสังคมเมืองที่เจริญมอบให้มา ซึ่งช่วยเติมเต็มขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงานสร้างสรรค์จรรโลงอุดมการณ์อนุรักษ์แก่เขาเหล่านั้นแล้ว คงไม่มีถ้วยโถรางวัลใด รอมอบแด่เขาเหล่านั้นอยู่ที่ปลายทางเดินของเส้นทางอุดมการณ์อนุรักษ์ที่วิบากและยาวไกลนี้เป็นแน่ หากแต่สังคมส่วนที่ดีจะได้ช่วยเติมใส่วิหารที่ว่างเปล่าในใจเขาเหล่านั้น โดยช่วยสร้างสรรค์เติมเต็มจิตวิญญาณอนุรักษ์ของเขาให้เกิดกำลังใจมุ่งมั่นทุ่มเทปฏิบัติหน้าที่ภารกิจ ในกิจกรรมและโครงการอนุรักษ์ต่างๆต่อไป เพื่อเขาเหล่านั้น จะได้เป็นอีกกำลังหนึ่งที่จะช่วยจรรโลงรักษาธรรมชาติและผืนป่ามรดกที่บรรพบุรุษสละเลือดเนื้อชีวิตปกป้องรักษาไว้ เพื่อลูกหลานและผืนแผ่นดินไทยที่รักของพวกเราต่อไป อันลาภยศ หาบหามไป ไม่ได้แน่ คงเหลืออยู่ แต่ต้นทุน บุญกุศล สมบัติทั้งปวง ทิ้งไว้ แก่ปวงชน แม้ร่างตน เขาก็เอา ไปเผาไฟ บินนาน |
||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||
|
|
บินนาน
กิจกรรมในอดีตทศวรรษที่ผ่านมา
|
||||||||||||||||
|
English
Version Click Here |
|||||||||||||||||
|
คำถามเกี่ยวกับชมรมฯที่ท่านสงสัย
แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ ออกแบบเว็บด้วยซาบซึ้งในน้ำใจของเพื่อน
|
|||||||||||||||||
