ต้นระกำ

ผลระกำ

ดอกระกำ

กอหวาย

ผลหวาย

หนามหวาย

หวายต้น

มะเดื่อดิน

ส้านใบเล็ก

อินทนิลบก

ก่อหม่น

ลูกตลับ

ก่อลิ้ม

ขนุนป่า,มะหาด

แสลงใจ

ตะไคร้ต้น

เม่าหลวง

แคหางค่าง

กระทุ่มเนิน

พืชหนามแหลมคมพบในป่าดิบริมห้วยความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่มาก

ผลระกำสุกเป็นอาหารโปรดของหมี ชาวบ้านก็สามารถเก็บมาเป็นส่วนประกอบของอาหารได้เช่นกัน

ระกำจะออกช่อดอกบริเวณโคนกอ

จะพบหวายได้ทั่วไปในบริเวณป่าดิบแล้ง ดิบชื้น และที่ชุ่มชื้นตามริมห้วย ขนาดของต้นอาจจะเป็นกอเล็กๆ จนถึงเป็นลำใหญ่เลี้อยยาวเกาะไปตามต้นไม้ใหญ่ บางครั้งพบว่าหวายเป็นต้นไม้ที่มีเรือนยอดสูงที่สุดในผืนป่า เนื่องจากอาศัยเกาะไปตามไม้ใหญ่

มีเปลือกนอกคล้ายเกล็ดปกคลุม ภายในมีเนื้อหุ้มเมล็ดอยู่ เป็นอาหารของสัตว์ฟันแทะตัวเล็กๆ เช่น กระรอก หนู มนุษย์ก็เก็บกินผลหวายเช่นกัน

หนามหวายแหลมคม มีไว้ป้องกันภัยจากสัตว์กินพืช

เป็นหวายอีกชนิดหนึ่งในผืนป่าชาวบ้านจะนำใบไปใช้มุงหลังคาบ้าน

ออกผลเป็นช่อยาว บางส่วนออกผลตามช่อที่แทงอยู่ใต้ดิน จึงได้ชื่อว่า มะเดื่อดิน ผลที่อยู่ใต้ดินนี้เองที่เป็นผลไม้ให้มนุษย์ได้เก็บกินเพราะจะไม่มีไข่หรือตัวอ่อนของต่อไทรปนอยู่ในผล

ไม้ดอกสีม่วงประดับผืนป่าในช่วงปลายแล้ง พบได้ทั่วไปในป่าเบญจพรรณ

ผลไม้อาหารของสัตว์ในป่าดงดิบ เช่น หมี กระรอก

พบได้ทั้งในป่าดงดิบและป่าเบญจพรรณ เป็นอาหารโปรดอีกอย่างหนึ่งของหมี เนื่องจากมีลำต้นค่อนข้างสูง ดังนั้นหมีจึงพัฒนาทักษะการปีนต้นไม้และการลงจากต้นไม้มาเป็นอย่างดี

มองเผินๆคล้ายผลเงาะเมื่อแกะดูภายในผลพบว่ามีเมล็ดคล้ายถั่ว ออกผลเป็นพวง มีลำต้นสูง ผลที่ถ่ายรูปมานี้หล่นลงมาที่พื้น พบได้ทั่วไปในป่าดงดิบ

เนื้อในเป็นยวงและมีแกนกลาง ยางเหนียวคล้ายขนุน เนื้อมีกลิ่นหอม แต่มีรสเปรี้ยว รูปนี้ถ่ายจากต้นที่หักโค่นตามธรรมชาติ

ในเมล็ดมีสาร strychnine มีพิษมากประมาณ 60-90 มก. ก็ทำให้คนตายได้ มีพิษต่อระบบส่วนกลาง เมื่อรับประทานเข้าไปจะถูกดูดซึมจากกระเพาะอาหารและลำไส้ หลังจากนั้นประมาณ 1 ชม. คนไข้จะชักแขนขาเกร็งและหยุดหายใจในที่สุด

ผลของตะไคร้ต้น เปลือกก้านใบ และเปลือกของผลมีกลิ่นคล้ายกลิ่นตะไคร้ นำไปใช้ประกอบอาหารแทนตะไคร้ได้